301 ΛΕΛΕ - Και όμως πέρασε ένας χρόνος!

Σαν σημερα ηταν η πρωτη μερα που ξυπνησα μεσα στο ΚΕΥΠ στη Λαμια. Τι να πει κανεις... Χαλαρα η μεγαλυτερη μαλακια που μπορει να κανει καποιος στη ζωη του ειναι να παει φανταρος. Αν και υποθετω οτι το κλιμα εχει αλλαξει σε σχεση με το παρελθον, ακομα και σημερα η νοοτροπια ειναι κομμενη και ραμμενη για "ζωα". Μονο το φαινεσθαι, ουσια μηδεν. Αν σκεφτει κανεις οτι το ΚΕΥΠ ειναι απο τα καλυτερα κεντρα, φανταζομαι πως περασαν π.χ. οι τεθωρες στον Αυλωνα.

Θα ημουν βεβαια αχαριστος αν δεν ομολογουσα οτι γενικα η θητεια ειχε και καποια καλα στοιχεια. Και αυτο γιατι μετα το ΚΕΥΠ, οταν πηγα Εβρο πηρα μεταταξη στους Διαβιβαστες (με εξοβελισαν τα βυσματα), που γενικα εχει αρκετο ενδιαφερον για πληροφορικαριους και ηλεκτρολ.μηχανικους σε σχεση με τα άλλα οπλα. ΚΕΠΙΚ, ΑΣΔΑ, ασυρματοι, υποτυπωδης κρυπτογραφηση... Ειχε λιγο ενδιαφερον, Βεβαια το περισσοτερο ενδιαφερον (και ευθυνες) ειχε οταν μου ζητησαν να παω στο 1ο επιτελικο της ταξιαρχιας (την ωρα που ολοι "δεν ηθελαν να μπλεξουν", "τους φοβιζαν τα αστερια", κλπ). Εκει ηρθα σε επαφη με την γραφειοκρατια του στρατου, ειδα ανωτερα στελεχη να εργαζονται, γενικα μπορεσα να δω τον αληθινο στρατο, που δεν εχει σχεση με την σκοπια και την ανοητη πειθαρχεια. Φυσικα το σκοπέτο ηταν καθημερινο και 8ωρο αναξαρτητα του 1ου επιτελικου.

Την απολυση την πηρα απο ταγμα εθνοφυλακης, το οποιο ηταν η καλυτερη και πιο ξεκουραστη στρατιωτικη εμπειρια...

Καλη (νεα) αρχη στην σειρουλα μου, που αυτες τις μερες απολυεται... 301 ΛΕΛΕ!